ข้อศอกหลุดเป็นเรื่องสำคัญมากที่ต้องได้รับการรักษาอย่างทันท่วงที เพื่อไม่ให้กระทบต่อการทำงานและชีวิตประจำวันของคุณ แต่ก่อนอื่นคุณต้องรู้ก่อนว่าทำไมข้อศอกของคุณถึงหลุด และวิธีการรักษาเพื่อให้คุณสามารถกลับมาใช้ชีวิตได้อย่างเต็มที่!
สาเหตุของการเคลื่อนหลุดของข้อศอก
สาเหตุแรกคือกลุ่มประชากรวัยรุ่นเป็นหลัก และอาจเกิดจากความรุนแรงทางอ้อม โดยทั่วไปแล้ว เมื่อคนล้ม ฝ่ามือจะลงพื้นและข้อศอกจะเหยียดตรง ข้อต่อนี้จะได้รับแรงกระแทกเพิ่มขึ้นอย่างฉับพลัน ซึ่งอาจนำไปสู่การบวมและการเคลื่อนหลุดของข้อศอกได้
สาเหตุประการที่สองอาจเป็นเพราะเมื่อคนเราอายุมากขึ้น กระดูกของบางคนจะแข็งตัวขึ้นอย่างมาก และขาดน้ำหล่อลื่นในข้อต่อ เนื่องจากมีการเคลื่อนไหวร่างกายมากและไม่ใส่ใจกับความแข็งแรงของข้อต่อที่ใช้ในชีวิตประจำวัน ทำให้เกิดแรงเสียดทานเพิ่มขึ้น ซึ่งเมื่อเวลาผ่านไปอาจส่งผลให้ข้อศอกเคลื่อนหลุดได้
สาเหตุที่สามคือข้อต่อเคลื่อนสาเหตุแรกคือข้อศอกเคลื่อน ซึ่งเกิดจากแรงกระแทกโดยตรง อาจเกิดจากอุบัติเหตุในชีวิตประจำวัน เช่น อุบัติเหตุทางรถยนต์ หรือสาเหตุอื่นๆ ที่ทำให้ข้อศอกเคลื่อน และสาเหตุที่สี่คือข้อศอกแตก ซึ่งเกิดจากการเคลื่อนไหวที่มากเกินไปจนทำให้ข้อศอกบิดงอ
การรักษาข้อศอกที่หลุด
ข้อบ่งชี้ในการผ่าตัด: (1) ผู้ที่ไม่ประสบความสำเร็จในการจัดกระดูกเข้าที่แบบปิด หรือผู้ที่ไม่เหมาะสมสำหรับการจัดกระดูกเข้าที่แบบปิด ซึ่งพบได้น้อย แต่ส่วนใหญ่มักเกิดขึ้นร่วมกับอาการบาดเจ็บรุนแรงที่ข้อศอก เช่น กระดูกอัลนาหักแบบฮอว์กโบนที่มีการแยกและเคลื่อนที่ (2) ข้อศอกหลุดร่วมกับกระดูกหักแบบฉีกขาดของปุ่มกระดูกมีเดียลอีพิคอนไดล์กระดูกต้นแขนเมื่อข้อศอกเคลื่อนหลุดแล้ว แต่ปุ่มกระดูกต้นแขนด้านในยังไม่เข้าที่ ควรทำการผ่าตัดเพื่อจัดตำแหน่งปุ่มกระดูกต้นแขนด้านในใหม่หรือทำการยึดตรึงภายใน (3) ข้อศอกเคลื่อนหลุดเรื้อรัง ไม่เหมาะสมสำหรับการทดลอง (iii) ข้อศอกเคลื่อนหลุดเรื้อรังที่ไม่เหมาะสมสำหรับการจัดเข้าที่แบบปิด (iv) การเคลื่อนหลุดซ้ำซากบางกรณี
การผ่าตัดเปิดเพื่อจัดตำแหน่งข้อศอก: ฉีดยาชาเฉพาะที่บริเวณเส้นประสาทแขน (Brachial plexus anaesthetic) ผ่าเปิดตามแนวยาวด้านหลังข้อศอก เปิดเผยส่วนปลายกระดูกต้นแขนด้านใน (medial epicondyle of the humerus) และป้องกันเส้นประสาทอัลนาร์ (ulnar nerve) ทำการผ่าเปิดบริเวณลิ้น (lingual incision) เพื่อแยกเอ็นกล้ามเนื้อไตรเซปส์ (triceps tendon) หลังจากเปิดเผยข้อศอกแล้ว เนื้อเยื่ออ่อนและเนื้อเยื่อแผลเป็นรอบๆ จะถูกลอกออกเพื่อกำจัดก้อนเลือด เนื้อเยื่อเม็ดเล็กๆ และรอยแผลเป็นออกจากโพรงข้อ ระบุตำแหน่งปลายกระดูกของข้อและจัดตำแหน่งใหม่ เย็บเนื้อเยื่อรอบข้อ เพื่อป้องกันการเคลื่อนหลุดซ้ำ จะใส่หมุดยึด (kerf pin) จากส่วนปลายกระดูกต้นแขน (hawk's beak) ไปยังปลายล่างของกระดูกต้นแขน และเอาออกหลังจาก 1-2 สัปดาห์
การผ่าตัดเปลี่ยนข้อศอก: ส่วนใหญ่ใช้สำหรับข้อศอกที่เคลื่อนหลุดเรื้อรังซึ่งผิวข้อกระดูกอ่อนถูกทำลาย หรือข้อศอกแข็งตึงหลังจากได้รับบาดเจ็บ โดยใช้ยาชาเฉพาะที่บริเวณเส้นประสาทแขน จะทำการผ่าตัดเปิดแผลด้านหลังข้อศอก ผ่าเอ็นกล้ามเนื้อไตรเซปส์ และเปิดเผยส่วนปลายกระดูกของข้อศอก จากนั้นจะตัดปลายล่างของกระดูกต้นแขนออก โดยคงส่วนหนึ่งของกระดูกข้อต่อด้านในและด้านนอกของกระดูกต้นแขนไว้ ตัดปลายกระดูกอัลนาและส่วนหนึ่งของกระดูกด้านหลังออก และตัดปลายกระดูกโรสทรัลให้เล็กลง โดยคงผิวข้อกระดูกอ่อนไว้ ส่วนหัวของกระดูกเรเดียสจะไม่ถูกตัดออกหากไม่ส่งผลต่อการเคลื่อนไหวของข้อ แต่ถ้าส่งผลต่อการเคลื่อนไหวของข้อก็จะตัดออก หากช่องว่างของข้อใหม่แคบ อาจตัดส่วนกลางของกระดูกต้นแขนส่วนล่างออก 0.5 เซนติเมตร เพื่อสร้างช่องแยกที่ถูกต้อง ระยะห่างที่เหมาะสมควรอยู่ที่ 1 ถึง 1.5 เซนติเมตร
การป้องกันข้อศอกเคลื่อน
นอกจากนี้ ควรสังเกตว่าผู้ป่วยที่มีข้อต่อหลุดควรขยับข้อต่อตั้งแต่เนิ่นๆ และริเริ่มทำการเหยียด งอ และหมุนปลายแขน หรือเสริมด้วยกายภาพบำบัดหลังจากข้อต่อเข้าที่แล้วการตรึงแต่การดึงอย่างรุนแรงเกินไปอาจทำให้เกิดภาวะกล้ามเนื้ออักเสบที่มีการสร้างกระดูกบริเวณข้อศอกได้
ติดต่อ:
โยโย่
WhatsApp: +8615682071283
Email：liuyaoyao@medtechcah.com
วันที่โพสต์: 13 มีนาคม 2023
